Coco Chanel

Kendine ne kadar güveniyorsun? Şu an ki durumdan kurtulabilecek misin? Hayallerinin seni memnun edeceğinden emin misin? İsteklerinin gerçekleşmemesinin bir sebebi olabilir mi? Hayatın için doğru kararı verdiğine ve bunun seni doğru yolda ilerleteceğini mi düşünüyorsun.
Tekrar düşün...
Çoğu zaman olmasını istediğimiz şeyler veya olmak istediğimiz kişiler, bize fayda sağlamayabilir hatta bizim için hayırlı da olmayabilir. Gelecekte, kararlarının, seni nerelere götüreceğinden hiç mi hiç haberin yok. Olaylar çoğu zaman istemediğimiz yönde ilerler ama yolun nereye çıkacağını bilemeyiz. Karanlık bir çıkmaz sokağada gidebilir, yemyeşil bir bahçeyede.
Bir pavyonda şarkı söyleyen ve nasıl bir cevhere sahip olduğunun farkında bile olmayan Coco. O'nun hayali aktris olmak. Hayalini gerçekleştirme yolunda ilerliyor ama tabiri caizse kapılar yüzüne kapanıyor. Yön değiştirmesi için önüne fırsatlar geliyor ama bir türlü onun doğru yol olduğunu göremiyor. Hayat ona acı, hayal kırıklığı ve üzüntü getirdiği ve kendini çıkmazda hissettiği zaman, çok da gönüllü olmayarak, Coco'yu başarılı olacağı alana doğru sürüklüyor. Sürükleyici bir senaryoya sahip olması sizin dikkatinizi filme sabip tutmanıza destek olacaktır.
Filme yeteri kadar dikkatinizi verip izlerseniz, çıktığınızda kendinize olan güveninizin arttığını ve iradeli, yürekli olduğunuzu hissetmeniz normal olacaktır çünkü bu duyguların izinde ilerleyen ve başarıya ulaşan bir hayat izleyeceksiniz. Yönetmen çok iyi bir iş çıkarmış, duyguları yerli yerinde, güzel, güçlü ve dozunda vurgulamış. İzleyicinin Coco'nun ruh halini anlaması için elinden geleni ardına koymamış. Ulaştığı başarının ve ihtişamın yerinde gösterilmesi ve sıkmadan onun başarısını izlememizi sağlamış. Audrey Tautou'nun da emiğinin büyük olduğunu söylemek istiyorum.
Bu film markanın değil Gabrielle Chanel'in biyografisidir. Filmin moda dünyasında geçeceğini zannetmeyin ve filmi o bakış açısı ile izlemeyin. Sıradan, yetim, 20. yüzyılın başlarında yaşayan bir Fransız kadının hikayesi olarak izlemenizi tavsiye ederim. Bu sayede, geldiği noktanın ne kadar muazzam olduğunu anlayabilir ve onu hissedebilirsiniz.
Benim fikrim filmin sonunda bir iki damla dahi olsa gözyaşı dökmeniz gerekir. Bu filmin açıklı olduğu söylediğim anlamına gelmiyor. Yaşanan hüsranların ve acıların, yerine neler getirebileceğinin farkındalığını anlamanızdan ötürü duygu patlaması yaşabilirsiniz.
Filmeden, doymuş ve tatmin olmuş şekilde çıkacaksınız.